huidige expositie: 'ALL THE GIRLS'  

 


3 juni t/m 10 juli 2021

Suzan Schuttelaar

 

Suzan in haar atelier 

 

'From the corner of the eye' / 2021 / acryl op doek / 100 x 120 cm 

 

Over Suzan Schuttelaar

 

Suzan Schuttelaar (1974) werkt aan de rand van het stadscentrum van Gouda. Haar atelier is gelegen nabij de historische museumhaven. Je klimt de trap op naar de tweede verdieping aan de achterkant van het gebouw en je komt binnen in een ruimte waar ze creëert en lesgeeft. Vol levensgrote sculpturen, schilderijen en levensgrote portretten. Alles is aan het zicht onttrokken of verbonden door een groot aantal draden. Bij het beeldhouwen en schilderen wordt onderzocht wat er onder de huid schuilgaat. Het moet op iets lijken, maar vooral iets naar boven halen. Ruimtelijk, conceptueel en intensief werk. Het schraapt, ontrafelt en confronteert. Schuttelaar beheerst verschillende genres, maar voelt zich vooral creatief kunstenaar en probeert te breken met de stempel van portretschilder. 

Als schilder is ze altijd uitgegaan van een aantal klassieke schilderprincipes en combineert deze hier en daar met het losse vleugje impressionisme. Steeds vaker liet ze het vlakke vlak los en werd het werk ruimtelijk. In haar carrière als kunstenaar heeft ze nu het punt bereikt waarop schilderen net zo belangrijk is geworden als beeldhouwen. Papier-maché sculpturen van levensgrote menselijke figuren zijn nu het hoofdonderwerp. Hier en daar hebben de sculpturen gediend als canvas voor het schilderij. Of de wereld van de schilderkunst nooit meer loslaten.

Ieder mens inspireert haar op een persoonlijke manier, ieder hoofd en lichaam heeft zijn eigen expressie en zijn eigen verleden. Daarom probeert ze bij elk werk een verhaal te vertellen, vanuit haar individuele interpretatie. Mensen blijven een centrale plaats innemen in het werk. Het werk moet vooral ook een uitdaging zijn om te maken en is vaak een langdurig en fysiek uitputtend proces. Er is zoveel meer dan een portret van dichtbij.

 

Ze begon haar opleiding aan het Grafisch Lyceum in Utrecht. Daarna rondde ze met succes de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag af, waar ze voor het eerst het gevoel had dat ze thuis was. 

verwacht

 


15 juli t/m 21 augustus 2021

Miranda Vissers

 

'Lichen 04' licht grijs / textiel op doek

'Lichen 05' Finland / foto 

'Filiforms. Yarn and Artic dwarf birch'  Finland / textiel 

 

Over Miranda Vissers

 

Van nature ben ik een onderzoeker, op zoek naar structuren in het landschap.   

 

Reizen is de sleutel in de ontwikkeling van mijn werk. Het vormt een rijke beeldenbron. Reageren op wat gezien en ervaren is, een fusie van observatie en emotie. In elke vorm of oppervlakte van een natuurlijk element kan ik een totaal landschap ervaren.

 

Met mijn werk wil ik de sfeer van landschappelijkheid oproepen zonder te verwijzen naar een specifiek landschap. Ik doe dit door middel van een samengesteld beeld (installatie) in een bepaalde kleursfeer die een associatie met natuur oproept.

 

Ik noem mijn werk installaties. Een installatie kan opgebouwd zijn uit elementen van verschillende disciplines (schilderen, objecten, fotografie). Binnen kies ik als presentatievorm van mijn werk voor groepen, vlakken of blokken, in wisselende samenstellingen van werk en materialen. Buiten kan mijn werk een ingreep of toevoeging in de natuur zijn, om zo een nieuw beeld te creëren.

 

Een directe connectie met een locatie is voor mij essentieel om tot nieuwe beelden/nieuw werk te komen. Opvallend in mijn werkproces is de kringloop: materialen en indrukken van buiten naar binnen meenemen, in het atelier verwerken tot schilderijen en objecten, en vervolgens de objecten weer meenemen naar buiten en fotograferen. Hierbij vormt de natuur het decor voor het object. Vaak blijft het object in de natuur en vervalt; er blijft alleen een foto van de actie over. Een andere keer wordt het object weer meegenomen en binnen gepresenteerd. Door op deze manier fysiek in een omgeving bezig te zijn ontstaat voor mij een andere natuurbeleving.

  

De kringloopgedachte is ook terug te vinden in mijn (her)gebruik van natuurlijke en restmaterialen. De gebruikte materialen versterken door hun uitstraling een beeld van verstilling en vergankelijkheid, de schoonheid van verval, de levenscyclus.

 


september 2021

Romy van Rijckevorsel

 

Vivre Libre / 143 x 90 cm

Sugar Babe / 145 x 140 cm


7 oktober t/m 13 november 2021

Margot Olde Loohuis

Margot Olde Loohuis (Albergen, 19 april 1973)

studeerde in 1997 af aan de CHK Constantijn Huygens in Kampen. (Thans ArtEZ Zwolle). Sinds 1998 woont en werkt ze in Deventer.

 

Over Margot Olde Loohuis

 

'Als kind tekende en schilderde ik het liefst. In wezen is er weinig veranderd. Schilderen geeft me een gevoel van avontuur, ik betreed een andere wereld, een ander gevoel en wil dat door mijn schilderijen overbrengen. Het proces en het eindresultaat zijn daar onderdeel van maar het ontdekken is het belangrijkste element.

Sinds 2007 schilder ik vooral water in al zijn aspecten. Ik hou van het karakter dat altijd beweeglijk is, reflecteert, transparant is en het licht breekt. En vanonder de waterspiegel bekeken kwam er nog meer tevoorschijn. Dit vernieuwende perspectief, het tonen van een vaak onzichtbare onderwaterwereld, de vervreemding en de verwondering die het teweeg brengt, werd in de afgelopen jaren een bijna filosofische bron van inspiratie.'

Margot in haar atelier 

 

'Sleeping lillies' / 100 x 150 cm / olieverf op doek

'Lemniscaat' / 80 x 120 cm / olieverf op doek 


18 november t/m 24 december 2021

Carla Nederbragt

 

Carla in haar atelier

 

Over Carla

 

Carla Nederbragt 1971                                                                                                                                   

Werkt in Zutphen. Atelier bij ´Kunstlokalen´.

 

Na mijn studie illustratie aan de kunstacademie (Kampen, nu Artez Zwolle) ben ik als beeldend kunstenaar aan het werk gegaan, ook werkte ik twee dagen per week in de gehandicaptenzorg. In 2007 en 2009 werd ik moeder. Mede door werk en moederschap raakte het kunstenaarschap op de achtergrond. Na 15 jaar liet ik het werk in de zorg achter me om weer vol voor de kunst te gaan, nu 5 jaar geleden. Het voelde als een vulkaan die uitbarstte, het werk was groot en had felle kleuren. Het verhaal soms dramatisch en erg persoonlijk.                                                                            

Toen was ik vooral geïnspireerd door de complexiteit van de veelzijdige mens en maatschappij weerspiegeld in dagelijkse situaties. Ik en de ander, die verhouding. Mijn binnenwereld (gevoelens en gedachten / innerlijk) en de buitenwereld (uiterlijk),  wat is zichtbaar en wat niet? Dit ‘binnen’- en ‘buitenwereld’- thema blijkt een rode draad in mijn werk.

De laatste twee jaar is de figuurlijke mens steeds meer uit mijn werk verdwenen. Wel voelbaar aanwezig, in de ruimtes, de vensters met gordijnen, de stoelen, interieur, in de dieren  en attributen en als kijker naar het werk. Interessant is om de verbinding mens en dier, en ook ‘menselijk dier’ versus ‘dierlijk mens’ te onderzoeken. De af en toe ontstane humor hoort daarbij.                                                                                                             

En waarom dan nu vooral honden? Met de gerichtheid op hun baas, de non-verbale communicatie, het spiegelen van gevoelens maken de hond tot een volwaardig ‘gezinslid’. Een trouwe metgezel met veel zeggingskracht. De hond zoekt contact.

Sinds 2020 is het werk vaak kleiner en met schilder ik met ei-tempera. Het bevalt. Ik hou van het zelf maken van de verf, de matte glans en het werken met snelheid en dunne lagen. Ook hou ik ervan om af en toe een zijstraat te nemen in materiaal. Maak ik kijkdozen, tekeningen, assemblages van karton en fotografeer ik.

In galerie DNA zal een compilatie van mijn werk (groot en klein/ recent en wat ouder) getoond worden.

 

Voici une chevre / 50 x 40 cm

 

Sam


voorjaar 2022

Estrellita Bartelsman

 

 

Over Estrellita

 

De schilderkunst van Estrellita Bartelsman wordt gevoed door haar affiniteit met architectuur. Voor het opbouwen van een compositie gebruikt zij blokvormen en vlakken die ze met zorg en toewijding verbindt tot een hecht bouwwerk. Maar er is ook ruimte voor poëtische toevoegingen en wendingen.

 

Bartelsman brengt levend wit, helder oranjerood, okertinten en andere kleurnuances (soms dekkend soms transparant) laag voor laag aan op het linnen.

De handelingen en ingrepen die Bartelsman tijdens het proces aanbrengt zijn moeiteloos te traceren. De dialoog met de materie is terug te vinden in het spel van schilderkunstige acties en reacties.

 

Van een bijzondere orde is de synthese van twee ogenschijnlijk verschillende stijlen die zij in een deel van haar schilderijen tot stand brengt.

De assimilatie van lyrisch abstracte invloeden en geometrische abstractie manifesteert zich sterk in een aantal schilderijen. Het kwetsbare en persoonlijke handschrift versmelt hier met het constructieve karakter van de geometrische abstractie. De behoefte aan schrijven is vergroeid met rationele ordeningsprincipes. Het resultaat van deze synthese doet denken aan een solide gemetselde muur waarop klimplanten of verweringsprocessen organische sporen achter laten.

 

In de schilderkunst van Bartelsman is interactie tussen vlakken en vormen bepalend. Vormen, vlakken en kleuren bevragen en versterken elkaar. Diffuse en strakke kleurvlakken gaan relaties met elkaar aan gaan.

 

Bartelsman wikt en weegt. Elk schilderij groeit langzaam maar zeker naar een resultaat waarin een perfecte balans tussen de beeldelementen gegarandeerd is en verdere ingrepen ongewenst zijn omdat ze de orde maar zouden verstoren

 

(Tekst: Wim van der Beek)