eerdere exposities


7 t/m 30 juli 2022

Wil Westerweel

 

Urbex fotograaf  Wil Westerweel over zijn werk:

Urbex fotografie is een vorm van fotografie die de laatste jaren flink in opkomst is, wat bij voorbeeld merkbaar is in de reclamewereld en muziekclips. Urbex is een afkorting van urban (beschaving ) en exploration (onderzoeken).

Sinds 10 jaar ben ik actief in de fotografie.  Aanvankelijk was ik een autodidactische "alleseter" maar ik merkte dat moderne architectuur en urbex fotografie de afgelopen jaren steeds meer mijn belangstelling kregen.

Vrijwel al mijn urbex foto's zijn gemaakt op verboden terrein, de zogenaamde "forbidden places". Hield ik mij netjes aan de regels dan had ik de meeste van mijn foto's niet kunnen maken.

Verlaten, vervallen gebouwen zoals leegstaande boerderijen, ziekenhuizen, fabrieken, kastelen, hotels en kerken worden regelmatig door mij bezocht. Doorgaans steek ik hiervoor de landsgrens over.  De afgelopen jaren was ik hiervoor actief in België, Duitsland, Oostenrijk, Luxemburg, Kroatië, Tsjechië, Italië, Frankrijk en Polen.  De laatste 9 jaar heb ik ruim 600 locaties in met name het buitenland bezocht.

Symmetrie, trappenhuizen, maar ook wel binnenvallend sfeer- of strijklicht en "stille getuigen" hebben daarbij mijn bijzondere aandacht.

Er wordt overigens nooit ingebroken; de vervallen gebouwen staan vaak vele jaren leeg, soms zelfs  wel 50 jaar, waarbij de natuur het nogal eens letterlijk overneemt;  bramenstruiken en klimop banen zich dan een weg door de ruimtes;  heesters groeien soms middenin een groot fabriekspand.

De afgelopen tijd heb ik me intensief bezig gehouden met beeldbewerking en dit verder verfijnd waardoor ik nu in staat is om door middel van oa hdr bewerking een toegevoegde waarde aan mijn foto's te geven.

Hdr is een bewerkingsmethode waarmee het zichtbare dynamisch bereik in de foto flink kan worden uitgebreid en beïnvloed.  Kort iets over mijn werkwijze: allereerst maak ik met mijn Nikon D850 spiegelreflexcamera vanaf een statief 9 foto's vanaf één en dezelfde positie. Zowel de lichte als donkere partijen belicht ik daarbij steeds apart om uiteindelijk meerdere foto’s tot één beeld terug te kunnen brengen. Afsluitend volgen nog enkele andere procedures (het geheim van de smid) en vindt er een kleine nabewerking plaats zoals het onthoeken van de foto.


27 mei t/m 3 juli 2022

Eline Achterhuis

'Kracht en kwetsbaarheid'

 

Eline over deze expositie:

Dit werk gaat over ‘mens’. Ik ben omringd door ze en met ze verbonden. Ik kan niet zonder ze en soms ook niet met ze. Soms ben ik afhankelijk van ze en enkelen ook van mij. Ze maken me blij, verdrietig, boos of gelukkig. Ze zijn een onderdeel van mijn leven. ‘Kracht en Kwetsbaarheid’ gaat over individuen die je zomaar tegen zou kunnen komen. Van nature hebben ze kenmerken en eigenschappen meegekregen, maar wie zijn ze? Zie ik ze zoals ze zijn? ‘Mens’ uit je omgeving. De imperfecte, emotievolle, stoere, mooie, kwetsbare, natuurlijke, ambitieuze, terughoudende, lieve, aanhankelijke, afwijzende, blije, boze, eenzame of onthande….. mens. Als ik op straat om me heen kijk zie ik ze. In een tel vang ik een emotie op; in een houding een ambitie; in een uitstraling een verlangen; in een blik kwetsbaarheid en, gek genoeg, vaak meerdere aspecten tegelijk. Mens dat interessanter is dan die op een geënsceneerd digitaal ‘plaatje’. Ik heb geprobeerd ' medemens' te vangen in deze geschilderde figuren: in voorstelling, in kleur, in lijn en in (ontbrekende) vorm. Een (on)bekend mens die iets oproept. Een herkenning, een gevoel, een bevestiging of een emotie. Krachtig en kwetsbaar tegelijk. Mens met iets waar je langer naar kan kijken en die voor iedere kijker een eigen beleving of herkenning is.

Het doek is oud weerbarstig onbewerkt grof linnen uit 1906, gemaakt in de 'verdwenen' Twentse thuisweverijen en textiel fabrieken. Ook komt een deel uit grootmoeders kast, nog opgerold als uitzet-product of gebruikt als beddengoed voor in de bedstede. Voor het verstevigen van dit oude linnen gebruikte ik o.a. harsproducten. "Mens' maakte ik met acrylverf, stiften, grafiet en water. Ik gebruikte penselen, paletmessen, vingers, poetslappen en kwasten, vooral oude versleten kwasten omdat die door hun staat een verrassend resultaat gaven.


21 april t/m 21 mei 2022

Estrellita Bartelsman

Marjoke van Kamp

'Breaking Landscape'

 

Over Estrellita

De schilderkunst van Estrellita Bartelsman wordt gevoed door haar affiniteit met architectuur. Voor het opbouwen van een compositie gebruikt zij blokvormen en vlakken die ze met zorg en toewijding verbindt tot een hecht bouwwerk. Maar er is ook ruimte voor poëtische toevoegingen en wendingen. 

Bartelsman brengt levend wit, helder oranjerood, okertinten en andere kleurnuances (soms dekkend soms transparant) laag voor laag aan op het linnen.

De handelingen en ingrepen die Bartelsman tijdens het proces aanbrengt zijn moeiteloos te traceren. De dialoog met de materie is terug te vinden in het spel van schilderkunstige acties en reacties.

 

Van een bijzondere orde is de synthese van twee ogenschijnlijk verschillende stijlen die zij in een deel van haar schilderijen tot stand brengt.

De assimilatie van lyrisch abstracte invloeden en geometrische abstractie manifesteert zich sterk in een aantal schilderijen. Het kwetsbare en persoonlijke handschrift versmelt hier met het constructieve karakter van de geometrische abstractie. De behoefte aan schrijven is vergroeid met rationele ordeningsprincipes. Het resultaat van deze synthese doet denken aan een solide gemetselde muur waarop klimplanten of verweringsprocessen organische sporen achter laten.  

In de schilderkunst van Bartelsman is interactie tussen vlakken en vormen bepalend. Vormen, vlakken en kleuren bevragen en versterken elkaar. Diffuse en strakke kleurvlakken gaan relaties met elkaar aan gaan. 

Bartelsman wikt en weegt. Elk schilderij groeit langzaam maar zeker naar een resultaat waarin een perfecte balans tussen de beeldelementen gegarandeerd is en verdere ingrepen ongewenst zijn omdat ze de orde maar zouden verstoren 

(Tekst: Wim van der Beek)

 


Marjoke van Kamp over haar werk

In 2002 begon ik aan een 2-jarige opleiding bij de SKE (Stichting Kreatieve Edukatie) in Amsterdam. Ik werkte nog, er was geen andere aanleiding dan te onderzoeken hoe het met mijn creatieve mogelijkheden gesteld was, dat kon maar van pas komen. Ik heb daar een ader aangeboord waarvan ik het bestaan niet wist. Vanaf het eerste moment was ik gegrepen, de grote zoektocht kon beginnen. Die schoot aanvankelijk alle kanten uit, tekenen, schilderen, papier dat op alle mogelijke manieren werd bewerkt, collage, keramiek, geen lijn in te krijgen en altijd weer de vraag: hoe gaat dit verder, blijft dit of verdampt mijn inspiratie. Niet gebeurd.
Inmiddels ben ik zo'n 20 jaar verder. Ik heb hier en daar opleidingen gevolgd, o.a. in Duitsland waar ik in de tussentijd 6 jaar verbleef. Daar had ik mijn eerste exposities en ik verkocht ook nog eens.
Inmiddels ben ik zo'n 6 jaar terug in Nederland en is de randstad ingewisseld voor het oosten des lands. Ik werk nu met name met hout, kistjes, afvalhout, stukken boom die ik in het bos verzamel. 3 D soms, de vorm en de kleuren bepalen het werk. Soms komt er een „tiny portrait“ uit mijn handen, vaak niet groter dan een luciferdoosje. Ik ben op zeker moment begonnen houten plattegronden te maken van de huizen waarin ik in de loop van mijn leven heb gewoond, de vorm en de kleur zijn bepalend. Toen ontstonden er houten gebouwtjes, "tiny houses" en er kwamen grotere werken tot stand. Een beperking is de afmeting van mijn werkkamer (4x4 m), ik kan dromen van een flink atelier dat mij de mogelijkheid biedt om groter te gaan werken.

In galerie DNA exposeer ik objecten, geïnspireerd op architectonische vormgeving. 

 


10 maart t/m 16 april 2022

Baltus Wigersma

'Het binnenste buiten'

 

Over Baltus

Baltus Wigersma werd in 1944 geboren in Diepenveen als zoon van de ‘Bieen Koning’.

Naast imker was zijn vader ook beeldend kunstenaar en van hem leerde hij het vak.

Baltus is een multidisciplinaire kunstenaar. Hij schildert, beeldhouwt, maakt installaties en ontwerpt.

De Deventer Schoonfamilie is van zijn hand.

Hij is lid van de Kunstenaars Vereniging Flevoland en het Platform Deventer Kunstenaars. 

De laatste twintig jaar schildert en tekent hij veel in het digitale atelier en publiceert hij dagelijks op Facebook en Instagram nieuwe digitale schetsen en schilderijen.

Thema’s

In zijn werk is sprake van een zekere verstilling, alsof de blootgelegde emotie wordt bevroren. Zijn figuren zijn geestig en onbeholpen. Veelvuldig is de vrouwelijke vorm in zijn werk terug te vinden. Ze staat voor warmte, geborgenheid, voedsel en onderdak.

Zijn portretten zijn een zoektocht naar binnenkant en vertellen hun eigen verhaal. De meeste zijn digitaal geschilderd.

 


10 februari t/m 6 maart 2022

Patricia Achenbach & Marjoleine Maessen 

Kleurrijke duo tentoonstelling

 

Over Patricia

Patricia Achenbach-Veira (1968) is beeldend kunstenares in de disciplines schilderen en grafische kunst.

In haar werk wordt Patricia geïnspireerd door reeksen en series en door de verschillen en verbanden tussen allerhande zaken. Denk hierbij aan ogenschijnlijk vanzelfsprekende dingen in het leven zoals het alfabet, getallen of bijvoorbeeld de vier seizoenen.

Het werken in reeksen is een terugkerend gegeven in het werk van Patricia Achenbach. De natuur is een blijvende inspiratiebron.

Het werk van Patricia Achenbach bevat verwijzingen naar de schoonheid van en naar de liefde in het alledaagse.

Inspiratie haalt Patricia behalve uit reeksen en series en uit de natuur, ook uit diverse ontmoetingen en gesprekken met mensen.

Patricia begint met één gegeven, waarop zij tal van varianten bedenkt. Dat gegeven kan een woord zijn of een zin of een beeld dat zij opslaat uit haar omgeving. Een woord, een detail kan genoeg zijn om een hele wereld te creëren.

Vroeg of laat lukt het om die wereld zichtbaar en tastbaar te maken. Aan ieder werk ligt een idee ten grondslag.

Patricia werkt door totdat dit idee naar wens is uitgevoerd. Ondanks dat er een aantal vastliggende waarden zijn in haar werk zijn de uitkomsten door voortschrijdende inzichten altijd verrassend ook voor Patricia zelf.

 

De vijf Sinatra's  deel V

 

Over Marjoleine

Schilderen is voor mij op weg gaan en ontdekken wat er zich ontvouwt op het doek in kleur en vorm. Vooral in mijn abstracte werk kom ik dit tegen. Het proces is vaak spannend en niet te voorspellen. Het schilderen is een ontdekkingsreis naar mezelf: hoe ver durf ik los te laten wat het gaat worden en laat ik het schilderij mij vertellen wat er ontstaan wil? Een kunstzinnige en persoonlijke ontwikkeling, die elkaar beïnvloeden en onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Vanaf mijn kinderjaren teken en schilder ik al. En schreef daar ook mijn verhalen bij. Rond mijn 20e volgde ik diverse teken- en schildercursussen. In de periode daarna kreeg ik een gezin en werd mijn creativiteit op een andere manier aangesproken

Ik pakte de draad later weer op en volgde diverse opleidingen, zoals:
4 jaar Genezend tekenen in Zutphen
Jaartraining Kleur beleven bij kunstenaar Dick Meeldijk
1,5 jaar ’t Pad tot holistisch beeldend kunstenaar.

Daarnaast kreeg ik les van meerdere kunstenaars, waarbij vooral kunstenares Hélène Jansen mij de weg heeft gewezen naar het Colorisme. Ik reisde o.a. met haar mee naar Griekenland en Italië, waar ik meer leerde over de Grieken en de Romeinen.Het schilderen is nu sinds jaren mijn passie: het is voor mij een innerlijke noodzaak om mijzelf op die manier te uiten.

Op deze expositie ziet u voorbeelden van de diversiteit aan technieken, welke ik toepas zoals dotpaintings, portretten met houtskool/acryl/pastel, abstracte schilderijen en collages. Juist die afwisseling maakt het kunstzinnig werken voor mij boeiend!

 

Marjoleine Maessen aan het werk

'RIJK' mixed media 60 x 80 cm


18 november 2021 t/m 6 februari 2022

Carla Nederbragt 

'Through your eyes'

 

Carla in haar atelier

Over Carla

Carla Nederbragt 1971                                                                                                                                   

Werkt in Zutphen. Atelier bij ´Kunstlokalen´.

Na mijn studie illustratie aan de kunstacademie (Kampen, nu Artez Zwolle) ben ik als beeldend kunstenaar aan het werk gegaan, ook werkte ik twee dagen per week in de gehandicaptenzorg. In 2007 en 2009 werd ik moeder. Mede door werk en moederschap raakte het kunstenaarschap op de achtergrond. Na 15 jaar liet ik het werk in de zorg achter me om weer vol voor de kunst te gaan, nu 5 jaar geleden. Het voelde als een vulkaan die uitbarstte, het werk was groot en had felle kleuren. Het verhaal soms dramatisch en erg persoonlijk.                                                                            

Toen was ik vooral geïnspireerd door de complexiteit van de veelzijdige mens en maatschappij weerspiegeld in dagelijkse situaties. Ik en de ander, die verhouding. Mijn binnenwereld (gevoelens en gedachten / innerlijk) en de buitenwereld (uiterlijk),  wat is zichtbaar en wat niet? Dit ‘binnen’- en ‘buitenwereld’- thema blijkt een rode draad in mijn werk.

De laatste twee jaar is de figuurlijke mens steeds meer uit mijn werk verdwenen. Wel voelbaar aanwezig, in de ruimtes, de vensters met gordijnen, de stoelen, interieur, in de dieren  en attributen en als kijker naar het werk. Interessant is om de verbinding mens en dier, en ook ‘menselijk dier’ versus ‘dierlijk mens’ te onderzoeken. De af en toe ontstane humor hoort daarbij.                                                                                                             

En waarom dan nu vooral honden? Met de gerichtheid op hun baas, de non-verbale communicatie, het spiegelen van gevoelens maken de hond tot een volwaardig ‘gezinslid’. Een trouwe metgezel met veel zeggingskracht. De hond zoekt contact.

Sinds 2020 is het werk vaak kleiner en met schilder ik met ei-tempera. Het bevalt. Ik hou van het zelf maken van de verf, de matte glans en het werken met snelheid en dunne lagen. Ook hou ik ervan om af en toe een zijstraat te nemen in materiaal. Maak ik kijkdozen, tekeningen, assemblages van karton en fotografeer ik.

In galerie DNA zal een compilatie van mijn werk (groot en klein/ recent en wat ouder) getoond worden.

 

Voici une chevre / 50 x 40 cm


7 oktober t/m 13 november 2021

Margot Olde Loohuis

'Underwater World'

Margot in haar atelier 

 

Margot Olde Loohuis (Albergen, 19 april 1973)

studeerde in 1997 af aan de CHK Constantijn Huygens in Kampen. (Thans ArtEZ Zwolle). Sinds 1998 woont en werkt ze in Deventer.

 

Over Margot Olde Loohuis

'Als kind tekende en schilderde ik het liefst. In wezen is er weinig veranderd. Schilderen geeft me een gevoel van avontuur, ik betreed een andere wereld, een ander gevoel en wil dat door mijn schilderijen overbrengen. Het proces en het eindresultaat zijn daar onderdeel van maar het ontdekken is het belangrijkste element.

Sinds 2007 schilder ik vooral water in al zijn aspecten. Ik hou van het karakter dat altijd beweeglijk is, reflecteert, transparant is en het licht breekt. En vanonder de waterspiegel bekeken kwam er nog meer tevoorschijn. Dit vernieuwende perspectief, het tonen van een vaak onzichtbare onderwaterwereld, de vervreemding en de verwondering die het teweeg brengt, werd in de afgelopen jaren een bijna filosofische bron van inspiratie.'

 

'Sleeping lillies' / 100 x 150 cm / olieverf op doek

'Underwater Landscape' / 100 x 160 cm / olieverf op doek 


26 augustus t/m 3 oktober 2021

Romy van Rijckevorsel

'Every day is a winding road'

 

Romy in haar atelier

 

"De inhoud is belangrijker dan het uiterlijk. Van mij mag het wringen en schuren. Ik ben nog lang niet klaar”

 

Vivre Libre / 143 x 90 cm / acryl op doek


15 juli t/m 20 augustus 2021

Miranda Vissers

'Sensing nature'

 

Tuberiform bordeaux / 2021 textiel   Lichen bordeaux / 2019  / mixed media  op doek

 

 

Over Miranda Vissers

Van nature ben ik een onderzoeker, op zoek naar structuren in het landschap.   

Reizen is de sleutel in de ontwikkeling van mijn werk. Het vormt een rijke beeldenbron. Reageren op wat gezien en ervaren is, een fusie van observatie en emotie. In elke vorm of oppervlakte van een natuurlijk element kan ik een totaal landschap ervaren.

Met mijn werk wil ik de sfeer van landschappelijkheid oproepen zonder te verwijzen naar een specifiek landschap. Ik doe dit door middel van een samengesteld beeld (installatie) in een bepaalde kleursfeer die een associatie met natuur oproept.

Ik noem mijn werk installaties. Een installatie kan opgebouwd zijn uit elementen van verschillende disciplines (schilderen, objecten, fotografie). Binnen kies ik als presentatievorm van mijn werk voor groepen, vlakken of blokken, in wisselende samenstellingen van werk en materialen. Buiten kan mijn werk een ingreep of toevoeging in de natuur zijn, om zo een nieuw beeld te creëren.

Een directe connectie met een locatie is voor mij essentieel om tot nieuwe beelden/nieuw werk te komen. Opvallend in mijn werkproces is de kringloop: materialen en indrukken van buiten naar binnen meenemen, in het atelier verwerken tot schilderijen en objecten, en vervolgens de objecten weer meenemen naar buiten en fotograferen. Hierbij vormt de natuur het decor voor het object. Vaak blijft het object in de natuur en vervalt; er blijft alleen een foto van de actie over. Een andere keer wordt het object weer meegenomen en binnen gepresenteerd. Door op deze manier fysiek in een omgeving bezig te zijn ontstaat voor mij een andere natuurbeleving.

De kringloopgedachte is ook terug te vinden in mijn (her)gebruik van natuurlijke en restmaterialen. De gebruikte materialen versterken door hun uitstraling een beeld van verstilling en vergankelijkheid, de schoonheid van verval, de levenscyclus.

 


3 juni t/m 10 juli 2021

Suzan Schuttelaar

'all the girls'

Suzan in haar atelier 

 

'From the corner of the eye' / 2021 / acryl op doek / 100 x 120 cm 

 

Over Suzan Schuttelaar

Suzan Schuttelaar (1974) werkt aan de rand van het stadscentrum van Gouda. Haar atelier is gelegen nabij de historische museumhaven. Je klimt de trap op naar de tweede verdieping aan de achterkant van het gebouw en je komt binnen in een ruimte waar ze creëert en lesgeeft. Vol levensgrote sculpturen, schilderijen en levensgrote portretten. Alles is aan het zicht onttrokken of verbonden door een groot aantal draden. Bij het beeldhouwen en schilderen wordt onderzocht wat er onder de huid schuilgaat. Het moet op iets lijken, maar vooral iets naar boven halen. Ruimtelijk, conceptueel en intensief werk. Het schraapt, ontrafelt en confronteert. Schuttelaar beheerst verschillende genres, maar voelt zich vooral creatief kunstenaar en probeert te breken met de stempel van portretschilder. 

Als schilder is ze altijd uitgegaan van een aantal klassieke schilderprincipes en combineert deze hier en daar met het losse vleugje impressionisme. Steeds vaker liet ze het vlakke vlak los en werd het werk ruimtelijk. In haar carrière als kunstenaar heeft ze nu het punt bereikt waarop schilderen net zo belangrijk is geworden als beeldhouwen. Papier-maché sculpturen van levensgrote menselijke figuren zijn nu het hoofdonderwerp. Hier en daar hebben de sculpturen gediend als canvas voor het schilderij. Of de wereld van de schilderkunst nooit meer loslaten.

Ieder mens inspireert haar op een persoonlijke manier, ieder hoofd en lichaam heeft zijn eigen expressie en zijn eigen verleden. Daarom probeert ze bij elk werk een verhaal te vertellen, vanuit haar individuele interpretatie. Mensen blijven een centrale plaats innemen in het werk. Het werk moet vooral ook een uitdaging zijn om te maken en is vaak een langdurig en fysiek uitputtend proces. Er is zoveel meer dan een portret van dichtbij.

 

Ze begon haar opleiding aan het Grafisch Lyceum in Utrecht. Daarna rondde ze met succes de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag af, waar ze voor het eerst het gevoel had dat ze thuis was. 


8 april t/m 29 mei 2021

Wil Bijker

 

Wil in actie

 

Over Wil Bijker

Wil Bijker fotografeert vanaf haar 8e jaar. Het kijken naar en vastleggen van beeld is vanzelfsprekend voor haar. Als ze er op uitgaat neemt ze haar camera dan ook meestal mee.
Wil is geboeid door details. In de natuur ziet ze vaak prachtige objecten in stenen en hout om te fotograferen. Maar ook andere materialen, zoals glas en metaal, hebben haar aandacht. Ze fotografeert de objecten vrijwel altijd van heel dichtbij. De foto’s zijn een weergave van de werkelijkheid en worden alleen bewerkt op belichting, waarbij soms de keuze wordt gemaakt om een deel  van de foto in zwart wit weer te geven.
 Naast dichtbij fotografie maakt ze foto’s van situaties die haar sociaal raken. Deze foto’s worden meestal wel bewerkt. En houdt ze zich bezig met audiovisuele series. De serie Stones & Faces, waarbij Jasper van ’t Hof de muziek heeft gecomponeerd, is te zien op deze expositie.
Wil is afgestudeerd aan de Kunstacademie in Utrecht in fotografie en 2D en 3D ontwerp. Daarnaast heeft ze bij verschillende fotografen workshops gevolgd.

 


Johannah de Vries

 

Salt 01 / 2018 / 100 x 150 cm 

Ancient 03 / 2018 / 82 x 72 cm 

 

Over Johannah de Vries

Ik ben mijn hele leven al beeldend bezig en sinds ik in 2018 ben afgestudeerd aan de Wackers academie concentreer ik me voornamelijk op tekenen en schilderen met inkt, aquarel en kleurpotlood.

Natuur is mijn onderwerp.  Naast de voortdurende zichtbare veranderingen en ook de kwetsbaarheid is het vooral de tijdloosheid, de energie en het mysterie dat daarachter zit wat mij fascineert.

Bomen spelen bijna altijd de hoofdrol in mijn werk dat verder valt onder te verdelen in een aantal thema’s  waar ik steeds op terugkeer.

Als ik mijn onderwerp observeer probeer ik tegelijkertijd de sfeer in me op te nemen. Daarna werk ik wat zichtbaar én voelbaar is in mijn atelier uit.

Rooted

Bomen stralen rust en eeuwigheid uit. Ik focus op de stam en wortels  omdat daar de verbinding zit tussen de zichtbare en onzichtbare helft van de boom. Daarnaast is er de symbolische betekenis van geworteld zijn. Kracht en met beide benen op de grond staan.

Water

Bron van leven. In mijn kindertijd bron van angst voor overstroming tijdens de storm, omringt door Waddenzee  en Noordzee. Bron van vermaak naast zwemmen en schaatsen het prachtige uitzicht vanuit een roeibootje op het vlakke polderlandschap. Maar spiegelend water vind ik gewoon prachtig en geheimzinnig omdat je door het spiegelend effect niet kunt zien wat zich onder het wateroppervlak bevindt tenzij je dichterbij komt en beter kijkt.

Branches

Takken vanwege de mooie vormen  en omdat zo duidelijk zichtbaar is hoe ze zijn gevormd door weersomstandigheden en menselijk ingrijpen. (Of omdat ze ondanks klimaat en menselijk ingrijpen doorgroeien.)

Trails

Omdat het voor mij de zo belangrijke ruimte in een tekening creëert. Ook omdat ik niet weet waar die weg naartoe gaat en ik niet weet wat ik onderweg tegenkom. Ik heb mij heel vaak afgevraagd wat er zou gebeuren als ik de weg waarop ik mij bevond zou blijven volgen in plaats van afslaan naar die vervelende baan of school. Heel braaf heb ik dat nooit gedaan.

Abundance

Dit gaat over mijn bewondering voor de energie die losbarst vanaf de lente of dat nu gaat over groente, fruit of bloemen. Wat pompoenen bijna magisch of sprookjesachtig maakt is dat er uit zo’n klein zaadje in een paar maanden tijd een enorme struik kan groeien. Aan het eind van de zomer zijn de vermoeide en beschadigde bladeren net zo mooi als de pompoenen.


3 december 2020 t/m 4 april 2021 

Ank Stegenga

Ank aan het werk in haar atelier

Versluierd licht / 2018 / Acryl met olieverf, mixed media / 80 x 80 cm

 

"Zien voorbij de buitenkant"

Op het doek ontdek ik wat er schilderend en tekenend aan het licht wil komen

Spontaan vanuit de flow startend in haar atelier volgt een proces van experimenteren, laag op laag, verwonderen, soms door de chaos heen, zoekend naar de essentie. Durven loslaten wat je wilt behouden, kijken, aarzelen, keuzes maken en sturing geven.

Ank haar schilderijen kennen vaak veel kleurnuances,  kunnen verstild zijn, maar ook krachtig van kleur, abstract, transparant en gelaagd.

Ze wordt geinspireerd door de natuur met haar kleuren, lijnen en structuren en de foto’s die ze daarvan maakt. Daarnaast vindt ze inspiratie in literatuur, innerlijke beelden en poezie.

Ank tekent en schildert al jaren en heeft les gehad van diverse gerenommeerde kunstenaars, langzamerhand heeft ze haar eigen stijl  ontwikkeld, waarbij leren centraal blijft staan.

Haar materiaal gebruik, zoals olieverf, acrylverf, vulmiddelen, inkt, krijt, houtskool, potlood versterken de diversiteit in haar werk. Behalve schilderijen maakt ze ook spontane abstracte tekeningen en werkt ze op plexiglas.


5  t/m 28 november 2020

Patricia Achenbach  

 

Door de bomen - lucht / 2019 / gemengde techniek / 47 x 61,5 cm

 

Bron nummer 3 in E-Flat Major, Op. 55 "Eroica": I. Allegro con brio / 2020 / gemengde techniek met aquarel, monoprint, potlood / glasmaat 50x70 cm; werk 25 X 36 cm

 

In haar werk wordt Patricia geïnspireerd door reeksen en series en door de verschillen en verbanden tussen allerhande zaken. Denk hierbij aan ogenschijnlijk vanzelfsprekende dingen in het leven zoals het alfabet, getallen of bijvoorbeeld de vier seizoenen. De natuur is een blijvende inspiratiebron. Het werk van Patricia Achenbach bevat verwijzingen naar de schoonheid van en naar de liefde in het alledaagse. Inspiratie haalt Patricia ook uit diverse ontmoetingen en gesprekken met mensen.

Patricia begint met één gegeven, waarop zij tal van varianten bedenkt. Dat gegeven kan een woord zijn of een zin of een beeld dat zij opslaat uit haar omgeving. Een woord, een detail kan genoeg zijn om een hele wereld te creëren. Vroeg of laat lukt het om die wereld zichtbaar en tastbaar te maken. Aan ieder werk ligt een idee ten grondslag.

Patricia werkt door totdat dit idee naar wens is uitgevoerd. Ondanks dat er een aantal vastliggende waarden zijn in haar werk zijn de uitkomsten door voortschrijdende inzichten altijd verrassend ook voor Patricia zelf.

 

Dinie de Kreek

 

Ghost towns / 2020 / zwart-wit fotografie / 30 x 30 cm

 

Ghost towns / 2020 / zwart-wit fotografie / bevestigd op beukenhout / 19 x 15 x 4,5 cm

 

Covid 19 Pandemic

Een documentaire serie die gaat over de Covid 19 Pandemic

Ik werk graag seriematig en probeer zo een verhaal van foto’s op te bouwen tot een geheel.

De beelden van deze serie zijn samengesteld uit meerdere foto’s. Ik heb bewust gekozen voor zwart wit foto’s omdat dit een dramatiek weergeeft die door veel mensen ook zo is ervaren.

De presentatie van de foto’s verbeeldt een bizarre wandeling door de meest stille straten van twee wereldsteden. Gekozen vanwege de eerste Covid 19 uitbraak in Italië en die ook terechtkwam in de Verenigde Staten…

 

Marjoleine Maessen

 

Oriental Lady / 2020 / mixed Media / 40 x 50 cm

 

Schilderen is voor mij op weg gaan en ontdekken wat er zich ontvouwt op het doek in kleur en vorm. Vooral in mijn abstracte werk kom ik dit tegen. Het proces is altijd spannend, maar geeft ook spanning!

Voor mij is schilderen dan ook een ontdekkingsreis naar mezelf: hoeveel laat ik zien van mezelf en durf ik los te laten? Zonder oordeel proberen te zijn, vooral het ontstaan van een schilderij als belangrijk zien, meer nog als het resultaat…..  

Een kunstzinnige én persoonlijke ontwikkeling, die elkaar beïnvloeden en onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. De selectie van schilderijen op deze website is een weerspiegeling van deze ontwikkeling.


10 september t/m 1 november 2020

Cor Lap

Cor Lap werkend aan: My brooch / 2020 / oil on linen / 120 x 130 cm

 

Warm and tender / oil on board / 130 x 100 cm

 

"Iedereen is kleurrijk"

Typisch, warm en menselijk, Cor Lap’s werk vangt esthetisch de zeggenschap van de onderwerpen. Als portretschilder is Cor een kritische observator en een inlevende intermediair tussen de onderwerpen die hij portretteert. Hij zoekt naar de essentie van de mensen die hij schildert en versterkt dat door zijn stijl van schilderen. We worden de afbeelding ingetrokken door de details, lichtval en de warmte. We krijgen bewondering voor het onderwerp. Door zijn vakmanschap bouwt hij, d.m.v. transparante lagen olieverf, zijn onderwerpen op tot een spannend kleurenspel. 

Als autodidact heeft Cor zijn eigen stijl en werkwijze ontwikkeld en zoekt hij in elk schilderij naar materiaaluitdrukking en details die uiteindelijk leiden naar de schoonheid als geheel. Hij exposeert zowel in binnen- als buitenland.

 

Zijn forse schilderijen typeren zich door het gebruik van krachtige kleuren. Het ondersteunt de zeggingskracht van de geportretteerden. Soms is dat het kwetsbare, soms is dat de trots. Ook de buitenkant laat zien wie ze zijn of willen zijn.

In zijn sur-realistische schilderijen vertellen combinaties en details een verhaal over de geportreteede persoon, zonder dat je ze kent of herkent.

Sterren op het doek

"Ik heb voor het televisieprogramma ‘Sterren op het doek’ artiest Waylon mogen portretteren. Een fantastische ervaring met een mooi eindresultaat voor mij. Hij heeft mijn doek als winnaar gekozen". 

 


23 juli t/m 6 september 2020

Dorien Plaat

Transman / 2020 / acryl op doek / 120 x 80 cm

 

'De ogen kijken je aan'

In mijn werk zoek ik naar puurheid , geen grote gebaren geen gekunsteldheid, grofheid, karikatuur. Ik zoek het moment waarin de persoon zichzelf eigenlijk probeert te verbergen maar  zich toch  laat zien, zijn kwetsbaarheid toont in heel kleine ‘gebaren’. Niet helemaal naakt of tot het bot maar op het randje van het toelaatbare. Wie zijn toelaatbare?

'De beeldentaal van Dorien is glashelder en zeer indringend. Je kunt niet wegkijken, je kunt er niet omheen. De figuren op haar doeken nemen geen genoegen met oppervlakkige beschouwing. Ze lijken te zeggen, kijk maar, hier ben ik, ik nodig  je uit naar mij te kijken, in al mijn naaktheid, in al mijn kwetsbaarheid. Nee niet weglopen, kijk nou even naar me. In een keiharde wereld, waarin soms de buitenkant het belangrijkst lijkt, het uiterlijk vertoon, lijken de schilderijen van Dorien Plaat tegen ons te zeggen, non-verbaal: mijn buitenkant is flinterdun, je mag naar binnen kijken, kijk eens hoe mooi ik ben, nee niet ‘mooi’ in context van een vergankelijk fysiek schoonheidsideaal, maar een soort ‘mooi’ met eeuwigheidswaarde, authenticiteit en dus kwetsbaarheid’ De figuren van Dorien laten zich zien in totale kwetsbaarheid, ze zijn daardoor echter niet zwak maar sterk, juist omdat ze vrede hebben gesloten met hun kwetsbaarheid, van hun kwetsbaarheid houden, er zelfs trots op zijn. Als dat geen mooie boodschap is voor de wereld waarin we leven dan weet ik het niet meer. Wie niet ontroerd wordt door deze kunst, heeft niet goed gekeken, of niet naar de schilderijen, of niet naar zichzelf."

 

FRANS ELLENBROEK,  

Bioloog directeur natuurmuseum Brabant en kunstenaar

20 september 2008

 


vanaf 29 mei t/m 18 juli 2020

Maria Kuiken 

'Untitled' / 2020 acryl op doek 100 x 100 cm

 

‘Stilte is zo accuraat’ (Rothko)

 

Maria Kuiken kunstenaar en wetenschapper. Ze laat haar beeld al schilderend ontstaan. Het beginpunt is vaak concreet. Het kan een landschap zijn, een object of een bloem. Met haar onderzoekende geest gaat ze daarna de diepte in. Het concrete thema verdwijnt en het niet zichtbare en onbekende krijgt steeds meer vorm. Het is een geconcentreerd proces van creëren en van denken.

Maria schildert ruimte. Wat je ziet is wat je ziet.

 



7 juli t/m 30 juli 2022